به گزارش سراج24؛ همزمان با طلوع آفتاب و از ساعت ۶ صبح امروز، سهشنبه، مراسم باشکوه و چندمیلیونی راهپیمایی جاماندگان اربعین حسینی در تهران با شعار محوری «باید برخاست» آغاز شد.
مطلع این حرکت معنوی از میدان آئینی امام حسین (ع) رقم خورده است؛ جایی که موج خروشان عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) که از قافله زیارت کربلا جا ماندهاند، با پای پیاده رو به سوی «کربلای ایران» یعنی آستان مقدس حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) در شهرری حرکت خود را آغاز کردهاند.
نماد مشت گرهکرده رهبر شهید انقلاب اسلامی و سردار سلیمانی، در تمامی اقلام فرهنگی مسر پیاده روی جاماندگان اربعین استفاده شده است.. مراسم امسال بهشدت تحت تأثیر یاد و خاطره رهبران و فرماندهان شهید مقاومت،قرار دارد و پیادهروی امسال به نیابت از آنان انجام میپذیرد. زائران با در دست داشتن پرچمهای «یا لثارات الحسین»، مطالبه جدی خود را برای انزجار از جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا فریاد خواهند زد.
برای مردم عاشقی که دلهایشان مملو از عشق به اهل بیت و جان هایشان لبریز از شوق زیارت است، فاصله و مرزها معنایی ندارد، آنها امروز مسافتی را تا قبله گاه تهران طی و شبیه ترین تصاویر را به عراق خلق میکنند.آیین جاماندگان سال ۱۴۰۵ در حالی امسال برگزار میشود که داغ از دست دادن رهبر شهید انقلاب و شهادت صدها تن از مردم در جنگ رمضان را پشت سر گذاشتهایم. از این رو در مبدا این مسیر یعنی میدان امام حسین (ع) نمادها و نشانه هایی از شهدا نصب شده است که از جمله ان غرفه شهدای مدرسه میناب است.
مردم دسته دسته به صورت خانوادگی و دوستانه در حال پیوستن به جمعیت حاضر در مسیر راهپیمایی هستند. پرچمهای قرمز خونخواهی در هر نقطه از مسیر به چشم می خورد و این در کنار پرچمهایی ایران و بیرقهای سیاهی است که مردم به دوش دارند. این مراسم در حقیقت نقطه آغازین پیاده روی جاماندگان حسینی است.
اربعین حسینی در فرهنگ شیعی، تنها یک یادبود تاریخی یا یک آئین مذهبی ساده نیست؛ بلکه میعادگاهی سالانه برای تجدید بیعت با آرمانهای آزادگی، حقطلبی و استکبارستیزی نهضت سیدالشهدا (ع) است. این حرکت عظیم که ریشه در سنت بیدارگرانه حضرت زینبکبری (س) و امام سجاد (ع) دارد، با گذشت قرنها و به برکت انقلاب اسلامی، امروز به بزرگترین مانور عقیدتی، انسجام اجتماعی و اجتماع انسانی در سطح جهان تبدیل شده است. میلیونها زائر از سراسر گیتی با پای پیاده مسیر نجف تا کربلا را طی میکنند تا طنین صدایی باشند که در گستره تاریخ خاموش نشده است.
بر اساس روایات معتبر شیعی، ثواب زیارت حضرت عبدالعظیم (ع) برابر با زیارت کربلاست و همین مبنا، سالهاست که دلدادگان پایتخت را در خیابانهای تهران به حرکت درمیآورد. امسال در طول مسیر ۱۵ کیلومتری این پیادهروی، بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ موکب مردمی، خیمههای هنر و پردیسهای فرهنگی آماده پذیرایی و ارائه خدمات به زائران هستند.
فضای راهپیمایی امسال، علاوه بر شور حسینی، لبریز از طنین مقاومت و خشم مقدس از جنایات استکبار جهانی است.
زائران با در دست داشتن پرچمهای «یا لثارات الحسین» و تصاویری از رهبر شهید، شهدا، پیوند معنوی عاشورا و جبهه مقاومت را به نمایش گذاشتهاند.
با گذشت ساعاتی از آغاز مراسم، خیابانهای منتهی به مسیر اصلی پیادهروی، از میدان امام حسین (ع) تا میدان شوش و میدان ری، مالامال از جمعیت زائرانی است که با قدمهای استوار و چشمانی اشکبار گام برمیدارند. صدای مداحی و نوحهخوانی از مواکب مردمی به گوش میرسد و عطر اسپند، چای عراقی و عود در فضای شهر پیچیده است.
آنچه بیش از هر چیز جلبتوجه میکند، حضور باشکوه خانوادههاست؛ مادرانی که کالسکه کودکان خود را میرانند، کهنسالانی که با عصا و ویلچر همراه شدهاند و جوانانی که پرچمهای سیاه و سرخ حسینی را بر دوش میکشند.
نیروهای آتشنشانی با فعالسازی سیستمهای مهپاش در ۱۰۰ محور، فضای خنک و مطبوعی را برای زائران فراهم کردهاند. ایستگاهها و ۴۰ موکب اختصاصی «مادر و کودک» نیز دایر شده تا خانوادهها امکان استراحت داشته باشند.در طول مسیر، ۱۷ خیمه هنر با اجرای پرفورمنسها و گروههای سرود، شهدای جنگ و شهدای مقاومت را تصویر میکشند.
در میان تراکم جمعیت، شنیدن روایتهای دلی زائران، ابعاد معنوی این حرکت را ملموستر میکند. حاج رضا ۶۸ ساله، بازنشستهای که با عصا در حال حرکت است، درباره حس و حال خود میگوید: «امسال پا درد امان نداد که به عراق بروم، اما از دیشب خواب به چشمم نیامد. تا پای جان میآیم چون در روایت دیدهام زیارت حضرت عبدالعظیم، ثواب کربلا را دارد؛ آمدهام بگویم آقا جان، جسممان اینجاست اما دلمان در بینالحرمین است.»
آنطرفتر، مریم سادات، دانشجوی ۲۲ سالهای که با دوستانش پرچم «یا لثارات الحسین» را حمل میکند، میگوید: «پیام امروز ما فقط یک پیادهروی ساده نیست؛ شعار امسال ما باید برخاست است. ما با یاد آقای شهیدمان و شهدای مقاومت آمدهایم تا بگویم مکتب عاشورا یعنی ایستادگی در برابر ظلم و ما تا نابودی رژیم صهیونیستی پای این نهضت ایستادهایم.»
همچنین امیرصدرا، نوجوان ۱۳ سالهای که در یکی از مواکب مشغول توزیع شربت خنک است، با لبخند میگوید: «از ۵ صبح با بچههای هیئت آمدیم. خستگی اصلاً معنی ندارد؛ خدمت به زوار امام حسین (ع) بزرگترین افتخار زندگی ماست و میخواهیم ثابت کنیم دهه هشتادیها و نودیها پای این پرچم هستند.»
دست کشیدن بر غبار مسیر و زیر لب زمزمه کردن زیارت اربعین، حال و هوای مشترک تمام جاماندگانی است که نگاهشان به انتهای خیابان مسیر پیاده روی در تهران دوخته شده است. حقیقت جاماندگی، درد شیرینی است که حبّ اباعبدالله (ع) را در دلها زنده نگه میدارد.
